Archive for mayo, 2007

DdC. Un viaxe con GPS

www.lavozdegalicia.es

O martes tocounos ir a visitar a Costa de Lugo, concretamente a Burela. É a primeira vez, desde que traballo na Rúa do Pino –a Sede Nacional do PSdeG-PSOE– que vou a un mitin a Burela con Touriño, ata o de agora estivera en Viveiro, Foz, Cervo e Ribadeo, pero nunca neste concello mariñeiro de Lugo.

Novamente volvemos a saír cedo, xa que chegar á Mariña de Lugo non é unha tarefa doada, semellante á do día anterior (O Barco de Valdeorras). Víctor, Carnota e eu saímos sobre as cinco e media, con anterioridade xa saíra a caravana dos xornalistas, nesta ocasión con Javier Fariña aos mando da recén alugada monovolumen.

No coche, como xa é habitual, fomos falando de todo un pouco, a verdade é que non deixamos a ninguén impune da nosa lingua viperina; aínda que nesta ocasión tiñamos un xoguete novo: un fantástico GPS que tras a súa programación e fixado de ruta ata Burela nos indica que tardaremos en chegar ¡¡tres horas e media!!. Iso no pode estar ben, di Víctor. Por sorte, non atinou moito no tempo, pero si no percorrido, xa que nos levou dereitiños ata Burela, e ata o propio Auditorio Municipal, de non ser que ao intentar acceder pola rúa que nos indicaba esta estaba cortada por un policía local; nós pensabamos que se debía a que era por motivos da chegada do Presidente, e ao ensinarlle a credencial e explicarlle que eramos os responsables do acto do Partido Socialista, o garda amablemente dinos:

“Pasade se queredes, por min non tendes ningún problema, pero a ver si vos deixa pasar a máquina que está asfaltando a rúa”.

¡¡Incrible!!. O alcalde de Burela –do PP- decidiu asfaltar a rúa de acceso ao Auditorio o mesmo día en que Touriño daba alí un mitin. Podedes imaxinarvos as coñas e o cachondeo no coche. Pero, tras perder a referencia da ruta de entrada o fantástico GPS dirixiunos novamente por outra ruta. Rúas estreitas, a vía de FEVE e de repente a marabillosa voz feminina do aparello dinos: “En la próxima posibilidad gire a la derecha”. ¡Próxima posibilidad!, non dixo nin rúa, nin cruce, …, nin nada de nada, só “posibilidad”. Pois así o fixemos, tras pasar por debaixo da vía collemos por unha rúa estreitiña que pouco despois nos levou ata a o Auditorio.

Ao chegar alí, sobre as oito menos cuarto, xa había xente da comarca e da localidade para botarnos unha man na organización do acto. Alberto Doce e os seus rapaces –Pío, Miguel, Christian e Diego– xa tiñan todo listo, ao igual que Manlli –o de realización- e os seus. Agora toca esperar a chegada de Emilio.

Ás nove chega o presi, e como sempre recibímolo na porta; Alfredo, o candidato de Burela, está un pouco nervioso. Comezamos o acto sen ningún problema e como estaba previsto. Discursos dos cales hoxe non vos vou a comentar nada porque saín para fora a fumar un pitillo e non escoitei nada do que dixeron. Ao rematar volvemos a tomar unha cervexa cos xornalistas e a volta, tras parar a picar algo, foi curta, alomenos para min, porque vin durmindo todo o camiño. Vou a confesarvos que empezo a notar o cansazo e aínda nos faltan dez días. ¡¡Unha eternidade!!.

Anuncios

mayo 16, 2007 at 12:17 pm Deja un comentario

Ddc. Dúas horas ata O Barco

O primeiro luns de campaña sempre é un día importante, porque serve de termómetro para medir a temperatura electoral, para saber como se atopa a xente. Nós este primeiro luns escollemos O Barco de Valdeorras, un concello da provincia de Ourense que está no límite con Castela-León, ao lado de Ponferrada.

O traxecto ata O Barco é longo e cansado, dúas horas de viaxe. E deses traxectos no que en pouco tempo percorres as catro provincias galegas, pero cunha singularidade, a beleza das súas paisaxes. Destaco algo que me chamou a atención, que chegamos a pasar ata cinco veces por encima do Río Lor, o que demostra o serpenteante que é a estrada. Nesta ocasión a caravana electoral socialista formámola tres coches. O de Víctor, no que ía eu; o de Javier Carnota e o de Diego, estes dous con xornalistas. Cando chegamos ao Barco eran as seis e media da tarde, e os compañeiros de montaxe xa tiñan todo preparado, só quedaba darlle os últimos retoques, e listos para empezar. Facía bastantes días que non tiñamos todo listo con tanta antelación, polo que puidemos disfrutar dunha cervexa.

O auditorio da Casa de Cultura de O Barco encheuse con relativa facilidade, ás oito e cuarto xa estaba abarrotado. Habería unhas cincocentas persoas. O alcalde, Alfredo García, estaba tranquilo, pero con gañas de dar caña, notábaselle o cabreo pola impugnación da lista electoral polo PP, por mor da lei de igualdade. Tiña moitas ganas de dar caña. Calificou de “atentado contra a democracia” o recurso de PP, e pediulle aos veciños e veciñas a que “lles pasen factura” o 27 de maio nas urnas e dicirlles que “por aí non pasan”.

Touriño, pola súa banda dixo que o PP está confundindo a campaña electoral “cunha tómbola ou unha bono-loto” ou ben debe de pensar os galegos “son parvos”, polas promesas que está realizando nesta carreira cara as urnas en Galicia. Touriño advertiu de que “non cola, non é crible” que o PPdeG faga en cen días o que non fixo en 16 anos. A única herdanza que deixou foron “as mentiras das armas de destrucción masiva e a guerra de Iraq”, e lembrou que Rajoy é “o que nos deixou a mentira do Prestige”. Como podedes apreciar, a campaña electoral empeza a quentarse, e eso, a min, particularmente, gústame.

Ás dez da noite rematamos, e como a volta á casa era longa decidimos tomar uns bocatas e unha cervexa. Bocadillo de bacon con queixo, e outro de polo con pementos; charla e risas cos xornalistas que nos seguen na campaña; e ás doce da noite regreso a Santiago. Cando cheguei ao hotel pasaba das dúas da mañá, intentei escribir algo no ordenador pero non funcionaba a wifi. Outra vez será.

mayo 15, 2007 at 12:21 pm 2 comentarios

A campaña de Boiro

Fai moito tempo que non escribo nada sobre a campaña en Boiro, o meu pobo, pero a razón é que ao estar centrado na campaña do PSdeG, o tempo non me dá para máis. Aínda que, como non podía ser de outra forma, estou atento a todo o que pasa, ou a case todo.  Desde a última vez que escribín algo sobre a política boirense, creo recordar que foi a substitución de Blanco Vila a fronte da candidatura do PP, os acontecementos foron moitos. Desde o abandono de Antón Vidal das filas do BNG e o seu paso ao grupo de non adscritos, todo por non figurar na candidatura nacionalista; o que, é un tremendo erro para a persoa que toma esa decisión, xa que o único que amosa e un descontento e un malestar que traslada ao exterior co único obxectivo de facerlle dano ao partido que decide prescindir del. Pero Antón Vidal sempre foi así, e a súa forma de ser xa ocasionou varios problemas durante esta lexislatura, chegando incluso a votar de xeito contrario ao grupo do BNG.

Manuel Velo pola súa banda, continua coa súa política esperpéntica e de bodevil. Atacar a todo o mundo con argumentos pouco claros e inventados –na maioría dos casos-; criticas de todo o realizado polo actual goberno esquecendo que el foi membro do equipo de goberno e dicindo sempre que se o deixasen a el todo iría moito mellor; sementar a dúbida dunha presunta corrupción de todo o mundo, pero sempre sen aportar probas sobre as súas graves acusacións; etc. É dicir, Velo en estado puro. Aínda que o máis destacable quizais sexa a fichaxe de Luis González Maceiras e Begoña Díaz, ambos os dous membros da directiva da Asociación Boirense de Empresarios, sendo o primeiro o seu presidente. Luis, baixo o meu punto de vista, aproveitouse descaradamente do seu cargo para entrar en política, e durante todo este tempo o único que fixo foi atacar ao goberno defendendo as teses de Manuel Velo, desde a plataforma que significa a ABE. Pola súa banda o PP de Boiro, co seu novo candidato, Juan José Dieste, conseguiu recuperar aos tradicionais votantes populares que amosaban o seu descontento co nomeamento de Blanco Vila o breve. Aínda que eu aposto porque o PP vai a ver reducido o seu número de concelleiros/as alomenos nun par. E por encima agora xúrdelles un novo problema, Jesús Saavedra, que rompeu a disciplina de voto e apoiou o convenio con Eroski, quedando así de manifesto a debilidade e a falta de control dentro do Partido Popular.

E pola parte socialista, creo que imos a subir, e pode ser factible acadar a alcaldía. O que si está claro é que Boiro vai a ter un goberno progresista novamente. E espero que esta vez sen terceiros. Quero facer unha crítica –sempre constructiva- que é recordarlle aos meus compañeiros e compañeiras de Boiro que actualicen a web do partido e da que xa vos falei neste blog, porque e esta é unha crítica en xeral para todos os partidos e políticos, que non empreguen a rede unicamente cando estamos en campaña electoral, e sirvan para facer unha rolda de prensa e saír nos medios un día. A rede temos que vela como un servizo, como unha vía de comunicación cos cidadáns, e debemos de actualizala e darlle contido constantemente, senón a perde todo o seu valor e a súa forza.

Sobre Boiro déixovos un vídeo que me enviou o meu amigo Dani Gestoso por mail, e que é o debate celebrado en TeleBarbanza a pasada semana.

mayo 14, 2007 at 1:48 am Deja un comentario

DdC.Orozco “is different”

De la Vega, Touriño e Orozco 

Este domingo tocou madrugar, e levantarse da cama foi unha tarefa complicada. Puxen a alarma do móbil para as oito e cuarto, pero levanteime uns vinte minutos despois. Quedara con Carnota e Víctor no Puerta del Camino ás nove e media, e coma sempre cheguei tarde.

No camiño desde Boiro ata Santiago fun pensando na cantidade de cartos que se gastan nunhas eleccións, e a verdade dubido que tanto derroche publicitario sexa proporcionalmente rentable ao éxito electoral. E pensaba iso mentres ía vendo pola estrada o estrago que fixo o vento nas bandeirolas, pancartas e carteis, xa que moitos deles estaban arrincados, caídos ou bastante deteriorados. Pero, o ego fai que a todos os candidatos e candidatas lles guste verse colgados de farolas ou en moitas ocasións que a súa cara apareza pegada nun contedor. É certo que hai que ter presencia, pero tamén “con sentidiño”.

Na entrada de Lugo –no polígono do Céao- reafirmeime máis aínda na miña crenza do derroche electoral, xa que algúns candidatos teñen tres e ata catro vallas xuntas, pegadas unhas ás outras. Unha cousa é a publicidade necesaria e outra a excesiva.

Á chegada ao Auditorio atopeime co compañeiro do comité provincial de Lugo, Suso Ceide, enfrascado en tarefas organizativas e discutindo cun dos responsables de seguridade de vicepresidencia, os cales teño que recoñecer que son bastante chulos e engreidos, pero Suso que non se corta un pelo dicíalle: “o local pedino eu, e aquí faise como eu diga …”. Suso é así, despois comentábame a min: “a estes de Moncloa hai que tratalos así, poñérselle chulo, senón intentan pisarche.”  Teño que recoñecer que Suso ten toda a razón, xa que en ocasións teslle que “ensinar os dentes” a algúns que veñen de Madrid, porque son tremendamente “campións” e prepotentes, e pensan que poden chegar asoballando. Pero, por sorte, son unha minoría.

O día en Lugo era chuvioso e con moito vento, pero non foi obstáculo para que a xente acudise ao mitin en masa. Antes de empezar estiven con Orozco –o alcalde-, unha persoa entrañable e que nótase o aprecio e cariño que lle teñen os lugueses e luguesas, e el tamén se fai querer,xa que ía saudando a cada un dos que entraba entregándolle un programa e un díptico publicitario dicíndolle, en ton de broma, que á saída íalles a preguntar a lección para saber si o leran e ao que non suspenderíao ata setembro.

O desenrolo do mitin foi o habitual, Orozco falou da cidade que se atopou e a que existe agora, e comentou as obras que ten previsto facer se repite como alcalde. Fixo un chamamento á participación e a que a xente non se confíe “porque non está nada ganado”, aínda que gritou un desde o público “está gañada e por goleada”.

Touriño cualificou a Orozco como “un alcalde do que se pode presumir en toda España e en toda Galicia”; manifestou tamén as posibilidades reais que existen de conseguir o goberno na Deputación de Lugo, e “non iamos a perder esa oportunidade de sacar ao PP da Administración provincial”. “Lugo fai tempo que espertou e se ergueu para deixar de ser a reserva natural da política de dereitas, das políticas clientalares que algúns creían que era”.

Despois tocoulle o turno á Mª Teresa Fernández de la Vega, a cal se amosou emocionada por atoparse en Lugo, e máis ao ver entre os asistentes a uns familiares de Lugo, entre o que se atopaba unha tía súa de noventa e catro anos, que foi xunto coa súa irmá a primeira muller licenciada en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela.

De volta á casa Víctor e eu cambiamos de compañeiros de viaxe, xa que acompañáronos Ismael Rego e Fernando Varela –xornalista de El País e que nos acompaña nesta campaña-. Javier Carnota quedouse en Lugo facendo unha nota de prensa e veu con Javier Fariña –o chofer- no coche dos xornalistas que nos cubren na campaña electoral. Pero outro día comentareivos como está estructurada a “caravana” electoral destas municipais.

Cando cheguei á casa eran as catro menos cuarto da tarde, e ademais tiña a meus sogros de Asturias recen chegados, xa que veñen a estar unha “semaniña” con nós. ¡Todo un pracer!.

Mañá seguimos, xa que estes dous próximos días son de longo percorrido. Imos ao Barco de Valdeorras o luns, e a Burela o martes. ¡De punta a punta de Galicia!.

¡Ah!, por certo, o Barça empatou na casa co Betis no minuto 44. ¡Que desastre!. A este ritmo a liga podemos dala por perdida, e o peor é que a vai a ganar o Madrid. E Alonso quedou terceiro en Montmeló. Deportivamente non foi un dos mellores días. Outra vez será.

mayo 14, 2007 at 12:32 am 1 comentario

DdC. Vilagarcía-Vigo. Outro doblete

cea_vigo.jpg 

Este sábado volvemos a ter “doblete”. Ás oito da tarde mitin en Vilagarcía e ás dez e media cea en Vigo. A verdade de ter dous mitins nun só día é bastante cansado, xa que hai que saír zumbando dun lado para chegar ao seguinte con tempo necesario para ter controlado e preparado. Por iso, como xa vos dixen, antes de que remate Emilio saímos cara o lugar seguinte.  O punto de encontro con Víctor e Carnota foi en Padrón. Tomamos un café e marchamos cara a Vilagarcía. Chegamos ás seis e media. O acto era no recinto feiral de Fexdega, é a primeira vez que celebramos un acto do Partido neste recinto.

A verdade e que os mitins na Ría de Arousa son distintos, o ambiente é moi caluroso e a xente moi participativa. Había máis de seiscentas persoas con ganas de marcha, e Javier Gago –o actual alcalde de Vilagarcía- encargouse de ir animando ao persoal coa súa intervención. Acusou ao PP de ser uns “carroñeiros, por intentar sacar réditos electorais das desgracias dos incendios e as inundacións”. Dixo tamén que “o día 27 de maio é a oportunidade para sacar aos caciques da Deputación” . A verdade e que Gago é un gran orador e un gran político, e foi un excelente alcalde o que é doado de comprobar só con visitar Vilagarcía. De Enrique León, o candidato socialista á alcaldía, quero destacar a seguinte frase: “Non esperedes que prometa nada que non poda cumprir, pero sabede que se alguén pretende enganarvos, antes terá que enganarme a min …”. Aqueles que coñecen a Enrique, saben que esto que está a dicir é certo, e cando estás con el basta con mirarlle aos ollos para saber que é un persoa íntegra e honesta. Así o demostrou ao longo da súa traxectoria profesional na Policía. Touriño dixo que nestas eleccións hai que elixir entre concellos de dereitos, os que garanten os socialistas, ou de dereitas, os do PP, e pediu o voto para o PSdeG  e así impedir as rebaixas nos servizos públicos que quere a oposición. A anécdota deste mitin púxoa o candidato socialista do Grove, ao que lle rompeu a silla e caeu orixinando un gran ruído. Touriño que estaba intervindo nese intre dixo: vese que é un home mozo, ben plantado, e de moito peso, que a silla non pode con el”.

Cea no Bahía de Vigo Na segunda planta do Hotel Bahía de Vigo celebrouse a cea á que asistiron seiscentas persoas. Cando chegamos á cidade olívica o tempo estaba cambiando e ao pouco tempo empezou a chover. Ao chegar Emilio xa entramos no salón, e tras as fotos empezaron as intervencións. Só falaron Abel Caballero e Emilio P. Touriño. Das intervencións non podo contarvos nada porque saín do salón, e teño que confesarvos que Carnota e eu fomos á cafetería do hotel a tomar unha Coca-Cola e a picar unhas tapiñas. Tanto discurso e axetreo da fame e sede.

Aproveito para facer unha queixa. Desde Vigo ata Padrón non hai ningunha área de servizo aberta pola noite, todas pechan ás doce da noite. Sería bo que algunha estivese aberta para os que trasnoitamos podamos comer un bocadillo e beber algo.  A seguinte parada vai ser en Lugo, este domingo estamos no Auditorio Gustavo Freire con Orozco, Mª Teresa Fernández de la Vega e Emilio Pérez Touriño.

E como dicía Santiago Pemán: “e isto é todo, ata mañá”.

mayo 13, 2007 at 2:38 am 1 comentario

DdC.Carballiño-Pontevedra en 50 minutos

Foto da Cea en Pontevedra. (www.lavozdegalicia.es-Capotillo)

O primeiro día de campaña estivemos no Carballiño. Ás sete da tarde chegamos á vila do Arenteiro, o Auditorio Municipal foi o sitio elixido para dar a saída ao día 1 da campaña.

O auditorio carballiñés é un recinto bonito, fai xa varios anos que estiven nel por primeira vez, creo recordar que foi nun mitin de autonómicas do 2001 con Felipe González e Emilio P. Touriño. Ten unha aforo de cincocentas persoas, e uns accesos doados e amplos, ademais de contar cun escenario duns catorce metros de boca. Un sitio idóneo para realizar un acto coma o noso. Ao entrar no lugar do mitin chocoume que xa houbese xente sentada nas butacas –en torno a unhas vinte persoas-, xa que ese é un bo síntoma e unha garantía de abarrote. Os Albertos xa tiñan todo preparado, uns retoques de iluminación entre Pío e Javier Carnota, preparar os textos para os plasmas, e uns momentos de tensión xa que non éramos capaces de que se vise nos plasmas o que queríamos proxectar desde o portátil, ao final Manlli –o realizador- conseguiu que funcionase correcto.

Tocaba esperar a que chegase Emilio. A afluencia de xente era enorme, Víctor dime que está a tope, que os pasillos están abarrotados de xente. Empezamos o mitin entramos no auditorio e o calor da xente e tremendo. A cara de Pachi –o conselleiro de medio ambiente e ex alcalde de O Carballiño- e de Carlos –o alcalde- amosan a súa satisfacción.

O mitin discorre con normalidade, nós –Carnota, Víctor e eu- esperamos a que empece a intervir Emilio para saír pintando para Pontevedra, ás dez e media temos alí unha cea con seiscentas persoas.

Camiño de Pontevedra imos comentando o acto, e o aprecio e cariño que lle teñen a Pachi no seu pobo, Carnota comenta unha anécdota de dous nenos que pasaron por diante do auditorio en bicicleta:  

  •  “Hoxe hai un mitin aquí do Pachi para ser alcalde”, dille un ao outro 
  • “Pero agora o Pachi xa non é o alcalde”. 
  • “Como que non?.
  •  “Non, porque agora o Pachi é máis que alcalde.

Cea en Pontevedra Chegamos a Pontevedra xustiños, quince minutos antes de que chegara o Presi. Ao chegar saudamos a Antón Louro e a Teresa Casal. Tamén estaba Lola Villarino, Ismael Rego, Carmen Gallego –que chegou máis tarde-, e outros moitos convidados e convidadas.Á chegada de Emilio P. Touriño comezaron as intervencións. Tere Casal reivindicou o papel da muller e pediulle o voto a todos, pero especialmente ás mulleres, e fíxolle unha alusión a Núñez Feijoo que días antes lle había chamado Segolene Casal. Non faltou unha sentida homenaxe a Chano Esperón, concelleiro de Pontevedra que días atrás sufriu unha isquemia cerebral. Tras a intervención de Touriño, na que non deixou de citar a súa condición de pontevedrés, e de reclamar “menos tensión e máis serenidade, menos imposición e máis diálogo”.Tras as intervencións regreso para Santiago coa compaña de Teresa Facal. A volta foi tremendamente entretida, posto que Carnota veunos dando unha serie de receitas de cociña de emerxencia, todo composto por conxelados, envasados e para facer no microondas en poucos minutos. Destacar o arroz branco precociñado cunha lata de calamares en salsa americana; ou o bacallao desmigado con garbanzos cocidos e espinacas. Non me cabe dúbida de que Javier Carnota é un gran chef dos productor precociñados.

Á unha e media da madrugada cheguei á casa. Paula e Nerea xa durmían, Eva estábame esperando. Ceei algo, falamos un pouco e a durmir.

mayo 12, 2007 at 4:32 pm Deja un comentario

DdC. Xa empezou a campaña!!

Ás 2 da madrugada cheguei ao Hotel Puerta del Camino de Santiago para durmir. Empezamos a campaña en Ourense; ás 13:30 aterramos na Cidade das Burgas, xantamos cos compañeiros da montaxe –os famosos Albertos, dos que xa vos teño falado- e ás catro comezamos a montar o escenario e toda a parafernalia do simbólico acto da pegada de cartel.

A verdade é que os tempos cambiaron moito, agora a pegada realízase sen escoba e sen cola, foi o que se pode denominar unha pegada dixital. A tarde pasou lenta e pendentes do tempo, xa que ao ser ao aire libre –na Alameda- tiñamos medo de que puidese chover ou de que o vento nos fixese algún estrago. As intervencións comezaron ás 11:45 h., estaba todo medido milimétricamente, xa que ás 12:02 h. entrabamos en directo na TVG. Con anterioridade tiven un desgusto, o Barça acababa de perder 4-0 co Getafe e quedou eliminado da Copa do Rey, ¡¡menuda vergonza!!.

Paco Rodríguez e Emilio P. Touriño entraron no recinto, estaba abarrotado –en torno a seiscentas persoas-, palpábase o calor e o entusiasmo, a música soaba a tope –coma sempre que empezamos un mitin-. Paco foi o primeiro en falar, empeza forte, aínda que coa voz un pouco ronca: “hoxe iniciamos o cambio que poña a andar a Ourense e a Baltar no paro”, sigue afirmando que “ a partires do día 27 de maio rematarán os chanchullos, o despilfarro e as desigualdades en Ourense”. ¡¡Ben, todo vai saíndo ben!!. Ás 11:55 empeza a falar Emilio –tal e como estaba previsto-, fala de Ourense e da boa xestión realizada polos alcaldes e alcaldesas socialistas, ten que interromper en varias ocasións o seu discurso polos gritos dos asistentes: ¡¡Touriño, Touriño!!, ¡¡Presidente, Presidente!!. Ás 12:03 entramos no directo. Todo vai ben. Cravamos o directo. ¡¡Así da gusto!!.

Emilio remata a súa intervención e empeza a apoteose final, bandeiras ao vento, fórmase o cartel electoral, soa a música –o rock do PSOE-, soltamos o confeti, o fume, e os dous globos. Rematou o espectáculo. Todo saíu á perfección. ¡¡Só quedan quince días de campaña!!.

A volta foi, como sempre agradable, chareta con Víctor na que falamos de todo un pouco, e ata Carballiño.

mayo 11, 2007 at 2:46 pm 1 comentario

Entradas antiguas Entradas recientes


Calendario

mayo 2007
L M X J V S D
« Abr   Jun »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

O meu Twitter

Error: Twitter no responde. Por favor, espera unos minutos y actualiza esta página.

Estadísticas

Geo Visitors Map

De onde veñen?

Creative Commons License
Esta obra está bajo una licencia de Creative Commons.